Tip van de maandag

Wat ik echt een heerlijk kookboek en leesboek, ja veel kookgekken zien een kookboek ook als leesvoer, is ‘Mijn keuken een jaar lang koken op het Franse platteland’ van Mimi Thorisson. Heerlijke traditionele Franse gerechten met de meest waanzinnige foto’s erbij. Je krijgt helemaal zin om te koken en te eten. Een paar voorbeelden zijn langoustines geflambeerd met cognac, uientaart, gratin van ossobuco, comte/aardappel pastei en Normandische appeltaart. Een snel receptje online opzoeken doe ik natuurlijk ook heel vaak, maar als je op zoek bent naar inspiratie werkt een mooi kookboek altijd het beste.

Hierbij de link naar haar boek via de ook echt heel fijne blog van Mimi

Vis, mag je dat eigenlijk nog eten…?

Tegenwoordig is er veel niet goed voor je of voor de wereld. Ben je net vegan geworden blijkt dat avocado’s en cashewnoten van erg ver komen en dat dit niet goed is voor het milieu. Of je eet vegetarisch, maar noemt de vleesvervanger een gehaktbal mag ook niet want dat krijg je de vleeslobby over je heen. Zuivel is ook de duivel, net zoals vet en suiker en alcohol en en en. Kortom het valt niet mee als foodie anno 2019.

Vis mag denk ik ook niet, maar ik heb het toch gedaan en ervan gesmuld. Dat vind ik dan weer heel belangrijk! Ik haalde 2 verse hele dorades en een hand verse inktvisringen. Ik had nog wat grote diepvries garnalen en deed dit tezamen in een braadslee. De vissen sneed ik in de huid in en vervolgens vulde ik de inkepingen en de buik met citroen, tijm, knoflook en ui. Wat olijfolie en witte wijn erbij en dat op 200 graden ongeveer 20 mins (altijd na 15 mins checken). Ik at er zelfgebakken frietjes bij en het was heerlijk 🙂

Ik dronk er uiteraard ook lekkere wijn bij. Dit keer Morgado de Santa Catherina Reserva, een Portugese witte wijn gemaakt van 100% Arinto. Een heerlijke volle wijn. Tonen van citrus, tropisch fruit, gerijpt en toch niet log, romig door het mooie houtgebruik. Echt een weelderige witte wijn, die niet snel verveeld!

Nieuw jaar; vol goeie moed vooruit

God, het is alweer zooo lang geleden dat ik voor het laatst iets van me heb laten horen hier… Maar goed, laten we dit blog nieuw leven inblazen voordat het echt te laat is! Ik heb dus de afgelopen 1,5 (ahum) jaar niet stilgezeten. Ik heb keurig mijn vinologendiploma gehaald (ben nu dus echt deskundig met speldjes en oorkondes enzo), ik werk nog steeds bij Vindict in Amsterdam en ik ben verhuisd van de stad naar een dorp dacht ik! Ik blijk gewoon weer in een stad te wonen, he fijn zeg. Ik heb in de tussentijd niet meerdere kinderen en/of mannen gekregen dus daar is het gewoon same same gelukkig.

Heb ik nog geweldige wijnervaringen gehad: JA, ZEKER! Ik ben in de zomer van 2017 naar La Rioja in Spanje geweest en dat was supertof, ook ben ik toen in Baskenland geweest en heb heerlijk Txakoli wijn gedronken. Een echt tongbreker, maar het is een lekkere frisse witte wijn uit die streek. Ook ben ik alweer 2 keer naar de wijnbeurs in Lille gegaan voor de inkoop van wat fijne Franse wijnen en ik ben tot de conclusie gekomen dat ik Chassagne-Montrachet boven Meursault verkies. Lekker decadent wijn nieuwtje 🙂

Wat zal ik hier in het nieuwe jaar allemaal met jullie gaan delen? Ik denk toch vooral mooie wijn-spijs combinaties, dat is toch de kern van het leven wat mij betreft.

Alvast iets lekkers om het jaar mee te beginnen:
Ik maakte afgelopen donderdag een ovenschotel van dunne plakjes aardappel, fijngesneden ui, ontbijtspek, champginons en bechamelsaus. Zo onwijs lekker, gewoon laag voor laag opbouwen in een ingevette ovenschaal. De bechamelsaus er op het laatst overheen (wel zelf maken natuurlijk) en dan ruim 1,5u op 175 graden en daarna nog 30 min op 200 graden. Daarbij at ik een witlofsalade met appel, walnoot en yoghurt dressing.

Bechamelsaus: 50 gram boter smelten in pan, dan 50 gram bloem erbij. Bloem beetje laten bakken en dan van het vuur af ongeveer 0,5l melk en/of bouillon erdoor. Nog even door verwarmen en op smaak brengen met peper, zout en citroen.

En wat dronk ik erbij; ik dronk er de Valpolicella Classico van Monte del Fra bij. Deze Valpolicella is een redelijke lichte wijn, bijna pinot noir achtig maar dan wel met het kerssig dat bij Italiaanse wijn hoor. Heerlijk!

Oh en ik zit tegenwoordig op Instagram, want tsja wie niet. Ik ben te vinden als Mevrouwwijn, hoe kan het ook anders.

East meets West

Vandaag weer eens wijn en spijs. Dit is voor mij namelijk nog steeds de belangrijkste combinatie!  Ik heb de wijn Les Emirs van Chateau Clos st. Thomas al eerder gedronken en ik vind het een fijne wijn. De wijn komt uit Libanon en de Franse invloed zie je hier terug in bijvoorbeeld de druivenrassen. De wijn is een soort exotische Bordeaux mix (cabernet sauvignon, syrah en grenache). Exotisch omdat het toch wel wat warmer is dan in de Bordeaux en dit levert warmere wijnen op. Het is een volle, zwoele wijn met gestoofd rood fruit, kruidigheid, wat mint en mooie zuren. En, ik hoor je denken hmm Libanon?! Ja, Libanon is een redelijk gematigd land in het Midden-Oosten en het heeft reeds een lange historie van wijn maken. Chateau Clos de st. Thomas is een famillie bedrijf en ligt in de Bekaa Vallei, dit is het belangrijkste wijngebied van Libanon. Hier komt ook Chateau Musar vandaan, een top wijnhuis. Daar wil ik ook zeker nog het e.e.a. van proeven. Maar vandaag Cottage pie met Les Emirs, Chateau Clos st. Thomas 2010.

Foto van de wijn komt van mijn instagram account, volg je me al? https://www.instagram.com/babette.mevrouwwijn/

Terug naar het eten, ik at er al eens een home made hamburger bij; heel goede combinatie. En dit keer had ik er een cottage pie bij, een heerlijke Britse klassieker. Cottage pie lijkt op Shepherd’s pie alleen is Cottage pie met rundergehakt en Shepherd’s pie met lamsvlees.

Recept voor 4 personen:

  • 1 kilo aardappels tot puree gemaakt
  • 1 ui
  • 2 kleine preien of 1 grote
  • bakje champignons
  • klein teentje knoflook
  • 450  gram rundergehakt of half-om-half gehakt
  • 2 wortels
  • 3 stengels bleekselderij
  • 2 eetlepels tomatenpuree
  • 250 ml runderbouillon
  • geraspte kaas
  • roomboter
  • melk

Aardappels schillen en 20 minuten koken, afgieten en met de pureeknijper (beste aankoop van je leven!) tot puree knijpen. 1 beker melk en een grote klont boter toevoegen, goed roeren en met peper en zout op smaak brengen. Over voorverwarmen op 175 graden. Alle groente fijnsnijden en op zacht/middelhoog vuur zacht laten worden, gehakt toevoegen en als het bruin is, de tomatenpuree toevoegen. Even goed doorbakken en dan de bouillon toevoegen, +/- 10 minuten laten doorkoken en dan in een ingevette ovenschaal doen. Puree eroverheen doen, beetje dichtsmeren en dan geraspte kaas erover doen. 35 minuten in een voorverwarmde oven doen van 175 graden. Je kunt dit gerecht ook heel makkelijk vooruit maken. Als het gerecht helemaal klaar is bewaar je het of op je fornuis (’s avonds opeten) of in de koelkast (volgende dag opeten) Je verwarmt de schaal dan gewoon weer in de oven. Ik doe dan eerst met folie 20 mins en dan 10 mins zonder folie (vanuit de koelkast natuurlijk wat langer). En mijn kinderen vinden dit ook heel lekker, win-win dus. En dan drink je er die heerlijke Les Emirs bij, proost! Oh, en ik vergeet altijd foto’s te maken dus ik pik even een plaatje van het wereldwijde web zodat je een idee hebt hoe lekker dit eruit ziet 🙂https://i0.wp.com/www.recipes.co.nz/ic/2353067437/Cottage-Pie.1.1.jpg?resize=459%2C364

Vergeet vooral het takje rozemarijn niet 😉

Blanc de noir – een Duits pareltje

Blanc de noir is een term die we vooral kennen van de champagnes. Dit type champagne is dan gemaakt van alleen de pinot noir druif. Meestal is champagne gemaakt van drie druiven; namelijk chardonnay, pinot noir en meunière. Waarbij pinot noir en meunière allebei blauwe druiven zijn. Toch is champagne meestal wit, dit komt doordat er minimaal schilcontact is zodat het sap maar heel minimaal verkleurd. En dan heb je ook nog champagne van alleen chardonnay druif (blanc des blanc). Waarbij blanc des blancs de meest droge champagne geeft en blanc de noir de meest fruitige.

Maar je hebt dus ook stille blanc de noir wijn. Hierbij worden blauwe druiven (meestal spätburgunder) gebruikt om een witte wijn te maken. Ik zeg met opzet spätburgunder, omdat je het eigenlijk alleen in Duitsland ziet. Bijvoorbeeld in de Ahr, Pfalz en Rheinhessen. Naast spätburgunder wordt er ook wel cabernet sauvignon en merlot voor dit type wijn gebruikt.

Om blanc de noir-wijnen te maken, verwijdert men direct na het persen de schillen zodat je licht sap krijgt. Dan krijg je een witte wijn met een licht roze zweem. De druif geeft wel haar aroma’s af zoals rood fruit (framboos en aalbes) en mineraliteit. Het levert een frisse witte wijn op met net iets meer body en pit waardoor je er ook goed bij kan eten.

Ik ken momenteel eigenlijk alleen de Blanc de Noir van Weingut Gröhl*. En ik ben heel enthousiast over deze wijn. De wijnbouwfamilie Gröhl woont al sinds 1625 in Weinoslheim (Rheinhessen) en verbouwt nu (12e generatie) 20 hectare aan wijngaarden. Al decennia lang met oog voor bescherming van het milieu en duurzaamheid.

Ik heb deze wijn al vaker gedronken en bij een aantal gerechten vond ik de wijn erg goed uitkomen. Zo heb ik de wijn gedronken bij een salade van geroosterde rode biet, geitenkaas en veldsla, ik heb er weleens geroosterde wintergroenten (rode biet, zoete aardappel, knolselderij, wortel,ui en pastinaak) met feta, noten en een kruidendressing bij gegeten. Zelfs bij een borrel met gerookte zalm, vitello tonnato en gebakken garnalen is de wijn erg lekker. Kortom multi-inzetbaar 🙂 Het is echt een van mijn favorieten wijnen op dit moment. Dus als je een keer een blanc de noir tegenkomt neem deze dan zeker een keer mee, want het is echt een heel interessante en heerlijke wijn.

 

* Te koop bij Vindict.

Jij zat toch op school Mevrouw Wijn?

Ehhh, ja dat klopt! Had ik jullie al verteld dat ik 2 van de 4 mappen alweer kan wegstoppen omdat ik dat examen keurig heb gehaald?! Joepie, Frankrijk en wijnbouw zijn dus in de pocket. Het proeven daarentegen ging iets minder soepel, dat heb ik niet gehaald en moet ik nog een keer doen. Ik ging namelijk twijfelen en verbeteren en nou ja toe ging het dus niet meer goedkomen. Ik ben erachter dat ik Chenin Blanc bijvoorbeeld heel moeilijk proeven vind, daar moet ik nog wat meer op oefenen. En de (zuid) Rhône/Languedoc blend vind ik ook lastig eruit te halen (grenache, syrah, mourvedre en carignan) dus ik zit tot over mijn oren in het huiswerk 🙂

Maar wat leer ik dan zoal op school? Nou, ik heb in de ochtend altijd proeven en dat is de laatste maanden telkens een proefexamen. Dan krijg je 12 wijnen en per wijn 3 opties vervolgens moet je er 8 goed hebben om het examen te halen. In de middag wordt altijd les gegeven door een specialist van een wijnland/gebied. Waarbij de ene docent een wat boeiender verhaal heeft dan de ander. Xavier Kat was bijvoorbeeld heel interessant over de Bordeaux, Lars Daniëls over de Rhône/Languedoc/Provence, Stan Beurskens over de wijngaard en wijn maken en  Claudia van Dongen over Midden en Zuid Italië. Wil ik nog iets met jullie delen? Ja! Dit filmpje dat Xavier Kat liet zien. Ik moest hier erg om lachen! https://www.youtube.com/watch?v=M0NbzJwYMzY

Verder heb ik momenteel een leerdip, sinds het halen van een deel van de theorie in februari heb ik eigenlijk niet meer verder gelezen. Laat staan geleerd! Ik ga (bijna) altijd braaf naar de les en vaak is dit heel leuk en leerzaam. Maar die mappen zijn zoooo saai en ik moet altijd een beetje druk voelen om echt aan de bak te gaan. Mijn volgende examen is in augustus, net na mijn 3 weken durende vakantie dus dat is wel wat uitdagend… Ik houd jullie op de hoogte!

Voor nu nog een wijntip, dit is tenslotte een wijnblog. Ik heb laatst de chardonnay van de diamond serie van Francis Coppola (ja, precies die filmregisseur ja) gedronken. En die vond ik heel goed! Normaal ben ik niet zo van de nieuwe wereld over de top wijnen, maar deze vond ik heel goed. Lekker vol, geurend naar tropisch fruit, vanille, nootjes, bloemen. En in de smaak heerlijk romig, vol en met voldoende zuren om niet log te worden. Ik vond het een perfecte match met zalm uit de oven!

 

Een (wijn) ode

aan een heel bijzonder iemand. Het is de laatste tijd stil geweest op mijn blog en dat komt mede doordat ik ruim 2 weken geleden afscheid van een heel dierbaar persoon heb moeten nemen. Hier ging een moeilijke en heftige periode aan vooraf en dit maakte dat ik wat minder wijn minded was. Ik probeer nu weer langzaamaan de draad op te pakken, al zijn deze draad nooit meer helemaal hetzelfde zijn.

De laatste wijn waarover hij en ik hebben gesproken was een Givry Rouge uit 2013. Deze wijn had ik van hem gekregen en een paar weken geleden heb ik deze opengetrokken om te vieren dat ik mijn theorie Frankrijk en wijnbouw had gehaald. Want het is wel een wijn om iets mee te vieren! Heel elegant en geurend naar rood bosfruit en met wat aardse tonen. De kleur is mooi robijnrood en de stijl is echt een klassieke Pinot Noir. Helemaal mijn wijn en dat wist hij. Zelf hield hij meer van mes en vork wijnen, lekker stevige en volle rode wijn. Een mooie Chianti Classico, een Amarone, een volle Gigondas. Qua wit vonden wij elkaar meer, want daar was hij wel meer van elegant. Een mineralige Chablis, een heerlijke Sancerre, maar stiekem ook wel een dikke Meursault 🙂

Wat zal ik het missen om met hem over wijn te praten, wijnen te proeven en deze uit te zoeken of gewoon heerlijk te drinken. Mede door hem is mijn passie voor wijn ontstaan en dat is een mooie nalatenschap.

Santé! Op het leven…

Sancerre; hoe ik mijn sauvignon blanc graag drink!

Ik mocht afgelopen kerstavond mijn familie entertainen door wat heerlijke wijnen en dito hapjes mee te nemen en daar een mooi verhaal bij te houden. Met behulp van mijn moeder en zussen hadden we uiteindelijk 3 wijnen en 3 gerechtjes. En 2 van de 3 wijnen heb ik afgelopen november op een wijnbeurs in Lille (https://www.vigneron-independant.com/20%C3%A8me-salon-des-vins-des-vignerons-ind%C3%A9pendants-lille) gekocht. En dat is altijd wel spannend, want zijn ze inderdaad zo goed als dat je toen dacht 🙂

 

https://i0.wp.com/sr1.wine-searcher.net/images/labels/73/79/pierre-prieur-et-fils-domaine-de-saint-pierre-sancerre-loire-france-10697379.jpg?resize=102%2C360En, ja dat waren ze dus! Heel tof dat dit zo goed uitpakte. Een van die wijnen was een Sancerre 2015 van Pierre Prieur en ik kan wel zeggen dat dit een van de beste Sancerre is die ik heb geproefd. En voor mij is Sancerre pure nostalgie, want mijn geliefde omaatje was dol op deze wijn. En het leuke was dat deze Sancerre ook echt een schoolvoorbeeld was van hoe een Sancerre zou moeten proeven. Misschien wel hoe een Sauvignon Blanc zou moeten proeven. Ik ben zelf geen enorme Sauvignon Blanc liefhebber, hij is me vaak of te fris/te groen/te zuur etc. Zo niet deze wijn. Prachtig in balans met mineraliteit, wit fruit (peer, perzik), fris en vol tegelijk.

We hadden er een garnalencocktail bij met avocado, Hollandse garnalen, tomaat en Marie Rose saus. (je kan hier ook goed een salade met geitenkaas, gerookte zalm, toastje makreel, kipragoutje etc. bij kunnen eten).

Een wijn die mineraliteit heeft en (redelijk) hoog in de zuren zit, kan sowieso goed met vis en door de zuren ook goed met tomaat (ook zurig). De avocado kan er goed bij, omdat de frisheid van de wijn (het stuivende) een mooi tegenwicht biedt aan het romige van de avocado.

Wijngebied:

De Loire is een erg groot wijngebied, na de Bordeaux en de Rhône is de Loire het meest producerende wijngebied van Frankrijk. De stijl van de meeste (witte) Loire wijnen is fruitig en licht.

Het wijngebied is verdeeld over 13 departements. In het meest westelijke deel van dit wijngebied vinden we de appellation Sancerre, deze appellation is verdeeld over 15 dorpen en is buren met Chablis (chardonnay). Sancerre is misschien wel dè bakermat van de sauvignon blanc. Hier op deze gronden komt de druif optimaal tot zijn recht.

Sauvignon blanc is naast Chardonnay denk ik de meest bekende druif voor witte wijn. De druif komt meestal voor in een wat koeler tot gematigd klimaat. De wijn geeft meestal tonen van gras, groenigheid, vlierbloesem en citrus. In warmere gebied kun je ook gele perzik of grapefruit proeven. sauvignon blanc uit bijvoorbeeld Nieuw-Zeeland is juist weer ontzettend stuivend met tonen van gekookte groente en kruisbes.

Terug naar de Sancerre, witte Sancerre wijnen zijn altijd 100% sauvignon blanc.

De 3 hoofdterroirs in de Sancerre zijn:

  • Terres Blanches – kalkrijke klei (geeft volle, rijke wijnen)
  • Caillottes – pure kalksteen (geeft fruitige wijnen)
  • Silexbodems – vuursteen (geeft mineraliteit)

Wijnhuis Prieur

De familie Prieur is vergroeid met de geschiedenis van Sancerre, Zo heb je Paul Prieur en Pierre Prieur, bekende wijnmakers. Dit was oorspronkelijk 1 bedrijf, maar sinds de jaren 70 is het bedrijf opgesplitst. Ook al hebben ze allebei hun bedrijf in Verdigny en maken ze beiden echte terroir wijnen.

De wijn komt van een biologische wijngaard met 42 hectare grond, waarvan 30 hectare sauvignon blanc is en 12 hectare Pinot noir. Alle bessen zijn handgeplukt en men heeft vervolgens de wijn in rvs tanks laten vergisten (zonder zuurstof) en hij is sur lie opgevoegd, dus de gisten zijn er doorheen geroerd voor een vollere smaak. Deze wijn bestaat uit 45% druiven van de Terres Blanches, 45% Caillottes en 10% Silex.

 

 

Echte mannen drinken wijn

Goeie titel hè? Vind ik ook, alleen ik heb deze niet bedacht… Onlangs werd ik benaderd met de vraag of ik mee wilde werken aan het e-book ‘echte mannen drinken wijn’. Dit e-book is een samenwerking van Only for Men en Wijnvoordeel.nl en daar vroegen ze een aantal (wijn) bloggers voor om met hen mee te denken. Nou, dat leek mij wel een leuke uitdaging en zo geschiedde.

Aan de hand van drie momenten mocht ik daar de wijnen bij uitzoeken. Dat viel natuurlijk nog niet mee, want bestaan er eigenlijk wel echte mannen wijnen? Ik heb denk ik drie mooie wijnen uitgezocht, waar iedereen eigenlijk wel van kan genieten.

Zo koos ik een spannende Duitse Chardonnay, Buchin 2015 die het goed houdt bij de traditionele kalkoen met roomsaus. De wijn geurt naar citrus, gele perzik, wat tropisch fruit en witte peper. De wijn is fris romig van structuur en dan proef je het tropische fruit, de citrus, de vanille en het botertje in de wijn. Een volle en zachte wijn met een mooie lange afdronk.

Ik koos een zwoele Italiaan, de Nerello Mascalese van Feudo Bannera voor bij de bbq. Deze wijn geurt naar rood fruit, wat kaneel en misschien een vleugje marsepein. De zoete en sappige smaak doet denken aan aardbeien en rode bessen en heeft iets zwoels.

En de wijn die mij het meest bij is gebleven is de Clos Maginiai 2012, Domaine Zumbaum Tomasi, Pic St. Loup, Coteaux de Languedoc. De wijn geurt naar rijpe bramen, kersen en heeft een heerlijke kruidigheid. In de smaak proef je het rijpe fruit en de specerijen en zwarte peper. De wijn is elegant en de tannines zijn mooi geïntegreerd in de wijn.

Lees gauw het hele e-book door op de link te klikken! https://www.onlyformen.nl/echte-mannen-drinken-wijn/

Maar wat vind jij nou een echte “mannen” wijn? Laat hier je bericht achter of op mijn Facebook pagina. Ik zal op 19 december de 2 leukste reacties belonen met ieder 2 flessen van de Buchin Chardonnay uit mijn bijdrage. Dan heb jij ook die fijne wijn voor bij de kalkoen deze kerst!

Mag ik uw wijn temperaturen…?

Het is alweer november… Nog een maand en dan begint de tijd van de diners, feestjes en borrels. Dit is hét moment voor wat tips om deze tijd wijntechnisch goed door te komen!

Of je nu net een heel dure fles wijn hebt gekocht of een mooie middenmoter, elke wijn heeft veel baat van de juiste temperatuur. Iedereen weet dat als eten flink afgekoeld is, cola is opgewarmd of koffie inmiddels koud is geworden, heeft dat invloed op je beleving ervan. Maar als het op de beleving van wijn aankomt realiseren veel mensen zich onvoldoende wat daar de invloed van temperatuur is. Nu weet ik dat veel mensen zullen zeggen; ach ja, ik ben toch niet zo’n wijnkenner. Maar daar ga ik niet mee akkoord! Echt, de wijn knapt zo ontzettend op van de juiste temperatuur, dat zou je eens moeten proberen.

https://i2.wp.com/www.zekvinos.nl/wp-content/uploads/2014/05/Lichte-rode-wijn.jpg?resize=276%2C207

 

Zelfs in restaurants wordt wijn vaak niet op de juiste temperatuur geserveerd. Nu wordt dit de laatste tijd wel beter, maar er zijn helaas ook nog een hoop restaurants die dit niet goed doen. De rode wijn is vaak veel te warm, echt wel 20 graden of soms meer. Hierdoor ruik en proef je de aroma’s van de wijn niet goed meer en kan de bitterheid van de tannine gaat overheersen. En de witte wijn is dan meestal erg koud. Koud heeft het effect dat je helemaal niks meer ruikt aan een wijn en zorgt dat de wijn zuurder smaakt. Dit is echt zonde van je glas wijn.

Wat te doen als je dan aan tafel zit met lauwe Merlot of ijskoude Chardonnay? In het eerste geval zou ik om een koelemmer met ijs vragen en de fles even 10 minuten laten afkoelen. En de té koude Chardonnay zou ik in ieder geval niet in een koeler zetten. Schenk de glazen niet te vol en warm ze op met je handen. Tsja, het blijft een beetje behelpen…

Hieronder een schema met fijne temperaturen voor diverse wijnsoorten.

Richtlijn voor de serveertemperatuur van diverse wijnen

Wijnsoort Ideale temperatuur (serveren)
Mousserende wijn 6 à 10 graden
Rosé wijn 9 à 11 graden
Droge lichte (aromatische) witte wijn 9 à 11 graden
Middelzware droge witte wijn 10 à 12 graden
Lichte fruitige rode wijn 12 à 14 graden
Volle witte wijn 12 à 16 graden
Medium rode wijn 14 à 17 graden
Volle rode wijn 15 à 18 graden

Is er nog een goede manier om je wijn helemaal in de juiste conditie te brengen? Ja, zuurstof; wanneer heeft een wijn nou zuurstof nodig om zijn aroma’s prijs te geven en wanneer moet je juist helemaal geen zuurstof aan de wijn geven? En wat doet zuurstof nou precies? Doordat er zuurstof bij de wijn komt, komen de aroma’s los en kun je wijn beter ruiken en proeven. Alleen maar de fles ontkurken heeft maar weinig effect op de wijn. Je kunt de wijn het beste al klotsend in een karaf schenken. Bijkomend voordeel van een karaf; ook verdwijnen daarbij eventuele minder lekkere geurtjes van het opgesloten zitten in de fles zoals conserveermiddelen.

Bij jonge rode wijnen met straffe tannines helpt het om de wijn een paar uur voordat je deze wilt schenken in een karaf te doen, dan wordt de wijn zachter en komen de aroma’s mooi los. Denk hierbij aan wijn uit de Rhône, Bordeaux of een Barolo.

Maar zeker ook witte wijn heeft baat bij zuurstof. En dan een wijn die zonder zuurstof is opgevoed. Dat wil zeggen in stalen tanks in plaats van in houten vaten. Deze wijnen zullen door het contact met zuurstof openen en hun aroma’s prijs geven. Denk hierbij aan een jonge Riesling, Chardonnay (Chablis) of een Verdejo.

Decanteren is eigenlijk alleen nodig als een wijn echt al volledig op dronk is of misschien er iets over is en veel bezinksel heeft. Maar dan nog kun je een oudere wijn beter in een groot wijnglas schenken. Zo behoudt de wijn veel beter haar delicate aroma’s. En bij heel oude wijnen zijn vaak de aroma’s die je ruikt het interessantst. Nog complexer dan wanneer je deze proeft.

Deze blog is eerder verschenen op wijdrinkenwijn.nl zie https://www.wijdrinkenwijn.nl/meer/wijnblog/wijn-informatie/mag-ik-even-uw-wijn-temperaturen