Melanzane parmigiana

Dat is de officiële naam van dit aubergine gerecht. Het is echt heerlijk en je mist geen vlees… Ik kook (meestal) 2 dagen per week zonder vlees of vis en vleesvervangers vind ik mwah dus dan liever zoiets:
Nodig voor 4 personen:
– 3 grote stevige aubergines
– 2 blikken gehakte tomaten
– 3 tenen knoflook
– 2 a 3 bollen mozzarella liefst combinatie van koemelk en buffel in plakken
– geraspte kaas
– 1 uitje
– verse basilicum
– tijm en eventueel oregano
– broodkruim
– balsamicoazijn

Verwarm de oven voor op 175 graden. Je snijd een uitje fijn samen met de knoflook en doet de ui met olie in de pan, zodra die begint te verkleuren kan daar de knoflook en een beetje tijm bij. Dan de blikken tomaat, een klein beetje water, scheutje balsamicoazijn en wat fijngehakte basilicumsteeltjes. Laat aan de kook komen en vervolgens een halfuurtje zacht pruttelen, kan in tijdnood ook in 20 minuten. Dan snijd je de aubergines in de lengte in plakken van max 1 cm, kwast ze in met olie en doe er een beetje zout en peper op. Vervolgens verhit je een grillpan en gril je daar in porties de aubergines. Aubergines laten afkoelen en in de tussentijd is de saus bijna klaar. Beleg de bodem van de ovenschaal met een enkele laag aubergines, tomatensaus, blaadjes basilicum, mozzarella en geraspte kaas. Doe dit tot het op is en doe vervolgens wat broodkruim eroverheen. Halfuur in de oven, in die tijd kun je een salade maken en vers brood in stukken snijden. Meteen opeten! Hopelijk heb je over want, de volgende dag is dit misschien nog wel lekkerder…

En wat drinken we erbij: Italiaans rood natuurlijk! Een lekkere Valpolicella en dan afhankelijk van je mood een Classico of als je voor wat voller wilt gaan een Ripasso. Heerlijk! Ik zie trouwens dat ik op de foto een Pinot Noir uit de Bourgogne erbij drink haha. Deze foto is dan ook van voor mijn wijnkennis tijdperk. Alles kan natuurlijk, maar ik zou dat nu niet meer erbij kiezen…

Woensdag gehakt dag: Chili con Carne

Dit is bijna wel mijn favoriete eten met lekker veel guacamole (uiteraard homemade), rijst, tortilla’s en crème fraîche. Dit is ook gewoon altijd lekker; lekker zoutig/pittig als het warm is en heerlijk comforting in de winter.

  • 500 gram goede kwaliteit rundergehakt
  • 2 uien
  • 3 tenen knoflook
  • blik mais
  • 2 blikken chilibonen
  • blik kidneybonen
  • blik zwarte bonen
  • 2 blikken tomaten
  • 1 blik tomatenstukjes
  • kaneelstokje
  • laurierblaadje
  • chilipoeder
  • paprikapoeder (mix van gewone en pikante)
  • komijn
  • gedroogde oregano

Uien en knoflook in de pan bakken tot glazig dan het gehakt erbij doen. Evan laten bruinen en dan alle kruiden, kaneelstokje en laurier toevoegen en 2 mins roeren. Dan alles in de crockpot stoppen inclusief zout en een extra blik water. Dan zet je de crockpot op de laagste stand aan voor tussen de 5-6,5u. Ideaal! Je kunt hm overigens ook gewoon op dezelfde manier op het fornuis maken, alleen dan zou ik hm 3 uurtjes laten sudderen. Nog een manier is de oven. Bij deze 2 opties moet je de pan natuurlijk wel zelf een beetje in de gaten houden.

Welke wijn is nou lekker hierbij?
Sowieso past bier er goed bij, maar ja dat is geen wijn 🙂 Wat hier lekker bij smaakt is een Chileense Carmenere. Lekkere volle, soepele wijnen zijn dit vaak met zwart fruit en een hint van chocola. Wat ook goed past is Zinfandel, dit zijn vaak wijnen met een piepklein restzoetje en dat past lekker bij een wat pittigere chili (als je het dus bijvoorbeeld met jalapeno pepers eet).

Nog lekkerder is de chili de volgende dag! En altijd genoeg maken voor nog een beetje in de vriezer…

Trip: Barcelona – Zaragoza – La Rioja – Baskenland

We begonnen onze trip in Barcelona, waar een van mijn beste vriendinnetjes woont. We zaten daar in de wijk Poble Nou en op 10 mins lopen van het strand hadden we een appartementje (https://www.booking.com/hotel/es/bwh-poble-nou.en-gb.html) met tuin, 2 slaapkamers, goed uitgeruste keuken en washok. We hadden fietsen gehuurd en die konden ’s nachts mooi in de achtertuin. Het was heerlijk om m’n vriendin te zien, lekker bij het strand te hangen en door de stad te fietsen. Culinair gezien vind ik Barcelona niet super interessant, maar we hebben ons zeker vermaakt! Toen door naar Zaragoza, snikheet was het er. Gelukkig hadden we een superdeluxe hotel (https://www.palafoxhoteles.com/es/hoteles-en-zaragoza/hotel-palafox)met rooftop zwembad, badjassen en in alle vertrekken een telefoon haha (hello jaren ’90).

Volgende dag richting Haro, hier hadden we een appartement ( http://www.loszapatosmorados.com/apartamentos.php?sec=apartamentos) gehuurd. Lekker centraal in het dorpje en tegenover het gemeenschappelijke zwembad. Ideaal, zo konden we elke dag even voor verkoeling een duik nemen en in de avond wandelde we zo een van de gezellige pleintjes op voor een hapje en een drankje. Glas Rioja voor €3 en dan had je niet ineens de instapper 🙂 Alle kinderen speelden hier tot laat samen op het pleintje zodat de ouders ook even lekker konden zitten.

Wat een te gekke wijnregio is La Rioja! Ik combineerde een familie vakantie met een bezoek aan een aantal wijnhuizen en deed een private tour om het gebied wat beter te leren kennen.

Ik ging namelijk een middag op pad met Alfredo Selas van Exquisite Rioja (http://www.exquisiterioja.com/en/ ). Dit was echt zo leuk en leerzaam! Hij haalde me op en samen heeft hij me de verschillende bodemsoorten van de regio laten zien, restanten van ancient wijnmaken, allerlei wijngaarden en we hebben 2 proeverijen bij wijnmakers gedaan. Een daarvan was echt heel bijzonder. We gingen langs bij Berta van Pretium wines, een vrouw van mijn leeftijd die op geheel eigen wijze wijn maakt. Prachtige goed verzorgde wijngaarden met ruimte en respect voor de plant en natuur. Ze wist er zoveel over te vertellen vanuit een enorme overtuiging. Zeer kleine oplage, rood was nog niet klaar op de proeven. Wit wel en wat mooi! Witte Rioja, lieve mensen, kan zooo mooi zijn. Ik heb nog 1 fles van haar liggen en moest daar ineens aan denken toen ik laatst Ilja Gort zat te kijken. Die was in La Rioja precies bij haar op bezoek. Echt een aanrader, ik weet alleen niet of ze uberhaupt een website heeft. Ja die heeft ze! https://pretiumbodega.com/en/

Op de laatste dag zijn we nog even naar wat grotere wijnproducenten gedaan, waaronder Muga. Ook echt een tophuis! Echt lekkere authentieke Rioja wijnen. En bij deze bodega is het allemaal wel wat georganiseerder zeg maar 🙂 Tours met ballonvaart erbij, strikte tijdsindelingen en verschillende proef flights. Wij deden zo net na het ontbijt maar gewoon de full monty flight en het was genieten. We kochten nog een paar flesjes en gingen daarna richting Baskenland, naar de kust. Mooie anekdote bij Muga is wel dat we een boekje van mijn dochter waren vergeten in de proefruimte. En we wilden deze even ophalen, maar in Spanje gaat men natuurlijk heerlijk 2 uur lunchen dus ik ben uiteindelijk via de lunchzaal met alle wijnmakers en de wijnkelders weer buiten gekomen met boekje… Dus dat was nog wel even een mooie ongeplande private tour.

Baskenland is trouwens ook echt een geweldige regio met de Txakoli (lekkere tongbreker) wijnen van de hondarrabi zuri druif. Heerlijk fris en ziltig. En zo mooi; prachtige bergen, zee, authentieke dorpjes…

Kortom echt een topvakantie!

Tip van de maandag

Wat ik echt een heerlijk kookboek en leesboek, ja veel kookgekken zien een kookboek ook als leesvoer, is ‘Mijn keuken een jaar lang koken op het Franse platteland’ van Mimi Thorisson. Heerlijke traditionele Franse gerechten met de meest waanzinnige foto’s erbij. Je krijgt helemaal zin om te koken en te eten. Een paar voorbeelden zijn langoustines geflambeerd met cognac, uientaart, gratin van ossobuco, comte/aardappel pastei en Normandische appeltaart. Een snel receptje online opzoeken doe ik natuurlijk ook heel vaak, maar als je op zoek bent naar inspiratie werkt een mooi kookboek altijd het beste.

Hierbij de link naar haar boek via de ook echt heel fijne blog van Mimi

Vis, mag je dat eigenlijk nog eten…?

Tegenwoordig is er veel niet goed voor je of voor de wereld. Ben je net vegan geworden blijkt dat avocado’s en cashewnoten van erg ver komen en dat dit niet goed is voor het milieu. Of je eet vegetarisch, maar noemt de vleesvervanger een gehaktbal mag ook niet want dat krijg je de vleeslobby over je heen. Zuivel is ook de duivel, net zoals vet en suiker en alcohol en en en. Kortom het valt niet mee als foodie anno 2019.

Vis mag denk ik ook niet, maar ik heb het toch gedaan en ervan gesmuld. Dat vind ik dan weer heel belangrijk! Ik haalde 2 verse hele dorades en een hand verse inktvisringen. Ik had nog wat grote diepvries garnalen en deed dit tezamen in een braadslee. De vissen sneed ik in de huid in en vervolgens vulde ik de inkepingen en de buik met citroen, tijm, knoflook en ui. Wat olijfolie en witte wijn erbij en dat op 200 graden ongeveer 20 mins (altijd na 15 mins checken). Ik at er zelfgebakken frietjes bij en het was heerlijk 🙂

Ik dronk er uiteraard ook lekkere wijn bij. Dit keer Morgado de Santa Catherina Reserva, een Portugese witte wijn gemaakt van 100% Arinto. Een heerlijke volle wijn. Tonen van citrus, tropisch fruit, gerijpt en toch niet log, romig door het mooie houtgebruik. Echt een weelderige witte wijn, die niet snel verveeld!

Nieuw jaar; vol goeie moed vooruit

God, het is alweer zooo lang geleden dat ik voor het laatst iets van me heb laten horen hier… Maar goed, laten we dit blog nieuw leven inblazen voordat het echt te laat is! Ik heb dus de afgelopen 1,5 (ahum) jaar niet stilgezeten. Ik heb keurig mijn vinologendiploma gehaald (ben nu dus echt deskundig met speldjes en oorkondes enzo), ik werk nog steeds bij Vindict in Amsterdam en ik ben verhuisd van de stad naar een dorp dacht ik! Ik blijk gewoon weer in een stad te wonen, he fijn zeg. Ik heb in de tussentijd niet meerdere kinderen en/of mannen gekregen dus daar is het gewoon same same gelukkig.

Heb ik nog geweldige wijnervaringen gehad: JA, ZEKER! Ik ben in de zomer van 2017 naar La Rioja in Spanje geweest en dat was supertof, ook ben ik toen in Baskenland geweest en heb heerlijk Txakoli wijn gedronken. Een echt tongbreker, maar het is een lekkere frisse witte wijn uit die streek. Ook ben ik alweer 2 keer naar de wijnbeurs in Lille gegaan voor de inkoop van wat fijne Franse wijnen en ik ben tot de conclusie gekomen dat ik Chassagne-Montrachet boven Meursault verkies. Lekker decadent wijn nieuwtje 🙂

Wat zal ik hier in het nieuwe jaar allemaal met jullie gaan delen? Ik denk toch vooral mooie wijn-spijs combinaties, dat is toch de kern van het leven wat mij betreft.

Alvast iets lekkers om het jaar mee te beginnen:
Ik maakte afgelopen donderdag een ovenschotel van dunne plakjes aardappel, fijngesneden ui, ontbijtspek, champginons en bechamelsaus. Zo onwijs lekker, gewoon laag voor laag opbouwen in een ingevette ovenschaal. De bechamelsaus er op het laatst overheen (wel zelf maken natuurlijk) en dan ruim 1,5u op 175 graden en daarna nog 30 min op 200 graden. Daarbij at ik een witlofsalade met appel, walnoot en yoghurt dressing.

Bechamelsaus: 50 gram boter smelten in pan, dan 50 gram bloem erbij. Bloem beetje laten bakken en dan van het vuur af ongeveer 0,5l melk en/of bouillon erdoor. Nog even door verwarmen en op smaak brengen met peper, zout en citroen.

En wat dronk ik erbij; ik dronk er de Valpolicella Classico van Monte del Fra bij. Deze Valpolicella is een redelijke lichte wijn, bijna pinot noir achtig maar dan wel met het kerssig dat bij Italiaanse wijn hoor. Heerlijk!

Oh en ik zit tegenwoordig op Instagram, want tsja wie niet. Ik ben te vinden als Mevrouwwijn, hoe kan het ook anders.

East meets West

Vandaag weer eens wijn en spijs. Dit is voor mij namelijk nog steeds de belangrijkste combinatie!  Ik heb de wijn Les Emirs van Chateau Clos st. Thomas al eerder gedronken en ik vind het een fijne wijn. De wijn komt uit Libanon en de Franse invloed zie je hier terug in bijvoorbeeld de druivenrassen. De wijn is een soort exotische Bordeaux mix (cabernet sauvignon, syrah en grenache). Exotisch omdat het toch wel wat warmer is dan in de Bordeaux en dit levert warmere wijnen op. Het is een volle, zwoele wijn met gestoofd rood fruit, kruidigheid, wat mint en mooie zuren. En, ik hoor je denken hmm Libanon?! Ja, Libanon is een redelijk gematigd land in het Midden-Oosten en het heeft reeds een lange historie van wijn maken. Chateau Clos de st. Thomas is een famillie bedrijf en ligt in de Bekaa Vallei, dit is het belangrijkste wijngebied van Libanon. Hier komt ook Chateau Musar vandaan, een top wijnhuis. Daar wil ik ook zeker nog het e.e.a. van proeven. Maar vandaag Cottage pie met Les Emirs, Chateau Clos st. Thomas 2010.

Foto van de wijn komt van mijn instagram account, volg je me al? https://www.instagram.com/babette.mevrouwwijn/

Terug naar het eten, ik at er al eens een home made hamburger bij; heel goede combinatie. En dit keer had ik er een cottage pie bij, een heerlijke Britse klassieker. Cottage pie lijkt op Shepherd’s pie alleen is Cottage pie met rundergehakt en Shepherd’s pie met lamsvlees.

Recept voor 4 personen:

  • 1 kilo aardappels tot puree gemaakt
  • 1 ui
  • 2 kleine preien of 1 grote
  • bakje champignons
  • klein teentje knoflook
  • 450  gram rundergehakt of half-om-half gehakt
  • 2 wortels
  • 3 stengels bleekselderij
  • 2 eetlepels tomatenpuree
  • 250 ml runderbouillon
  • geraspte kaas
  • roomboter
  • melk

Aardappels schillen en 20 minuten koken, afgieten en met de pureeknijper (beste aankoop van je leven!) tot puree knijpen. 1 beker melk en een grote klont boter toevoegen, goed roeren en met peper en zout op smaak brengen. Over voorverwarmen op 175 graden. Alle groente fijnsnijden en op zacht/middelhoog vuur zacht laten worden, gehakt toevoegen en als het bruin is, de tomatenpuree toevoegen. Even goed doorbakken en dan de bouillon toevoegen, +/- 10 minuten laten doorkoken en dan in een ingevette ovenschaal doen. Puree eroverheen doen, beetje dichtsmeren en dan geraspte kaas erover doen. 35 minuten in een voorverwarmde oven doen van 175 graden. Je kunt dit gerecht ook heel makkelijk vooruit maken. Als het gerecht helemaal klaar is bewaar je het of op je fornuis (’s avonds opeten) of in de koelkast (volgende dag opeten) Je verwarmt de schaal dan gewoon weer in de oven. Ik doe dan eerst met folie 20 mins en dan 10 mins zonder folie (vanuit de koelkast natuurlijk wat langer). En mijn kinderen vinden dit ook heel lekker, win-win dus. En dan drink je er die heerlijke Les Emirs bij, proost! Oh, en ik vergeet altijd foto’s te maken dus ik pik even een plaatje van het wereldwijde web zodat je een idee hebt hoe lekker dit eruit ziet 🙂https://i0.wp.com/www.recipes.co.nz/ic/2353067437/Cottage-Pie.1.1.jpg?resize=459%2C364

Vergeet vooral het takje rozemarijn niet 😉

Blanc de noir – een Duits pareltje

Blanc de noir is een term die we vooral kennen van de champagnes. Dit type champagne is dan gemaakt van alleen de pinot noir druif. Meestal is champagne gemaakt van drie druiven; namelijk chardonnay, pinot noir en meunière. Waarbij pinot noir en meunière allebei blauwe druiven zijn. Toch is champagne meestal wit, dit komt doordat er minimaal schilcontact is zodat het sap maar heel minimaal verkleurd. En dan heb je ook nog champagne van alleen chardonnay druif (blanc des blanc). Waarbij blanc des blancs de meest droge champagne geeft en blanc de noir de meest fruitige.

Maar je hebt dus ook stille blanc de noir wijn. Hierbij worden blauwe druiven (meestal spätburgunder) gebruikt om een witte wijn te maken. Ik zeg met opzet spätburgunder, omdat je het eigenlijk alleen in Duitsland ziet. Bijvoorbeeld in de Ahr, Pfalz en Rheinhessen. Naast spätburgunder wordt er ook wel cabernet sauvignon en merlot voor dit type wijn gebruikt.

Om blanc de noir-wijnen te maken, verwijdert men direct na het persen de schillen zodat je licht sap krijgt. Dan krijg je een witte wijn met een licht roze zweem. De druif geeft wel haar aroma’s af zoals rood fruit (framboos en aalbes) en mineraliteit. Het levert een frisse witte wijn op met net iets meer body en pit waardoor je er ook goed bij kan eten.

Ik ken momenteel eigenlijk alleen de Blanc de Noir van Weingut Gröhl*. En ik ben heel enthousiast over deze wijn. De wijnbouwfamilie Gröhl woont al sinds 1625 in Weinoslheim (Rheinhessen) en verbouwt nu (12e generatie) 20 hectare aan wijngaarden. Al decennia lang met oog voor bescherming van het milieu en duurzaamheid.

Ik heb deze wijn al vaker gedronken en bij een aantal gerechten vond ik de wijn erg goed uitkomen. Zo heb ik de wijn gedronken bij een salade van geroosterde rode biet, geitenkaas en veldsla, ik heb er weleens geroosterde wintergroenten (rode biet, zoete aardappel, knolselderij, wortel,ui en pastinaak) met feta, noten en een kruidendressing bij gegeten. Zelfs bij een borrel met gerookte zalm, vitello tonnato en gebakken garnalen is de wijn erg lekker. Kortom multi-inzetbaar 🙂 Het is echt een van mijn favorieten wijnen op dit moment. Dus als je een keer een blanc de noir tegenkomt neem deze dan zeker een keer mee, want het is echt een heel interessante en heerlijke wijn.

 

* Te koop bij Vindict.

Jij zat toch op school Mevrouw Wijn?

Ehhh, ja dat klopt! Had ik jullie al verteld dat ik 2 van de 4 mappen alweer kan wegstoppen omdat ik dat examen keurig heb gehaald?! Joepie, Frankrijk en wijnbouw zijn dus in de pocket. Het proeven daarentegen ging iets minder soepel, dat heb ik niet gehaald en moet ik nog een keer doen. Ik ging namelijk twijfelen en verbeteren en nou ja toe ging het dus niet meer goedkomen. Ik ben erachter dat ik Chenin Blanc bijvoorbeeld heel moeilijk proeven vind, daar moet ik nog wat meer op oefenen. En de (zuid) Rhône/Languedoc blend vind ik ook lastig eruit te halen (grenache, syrah, mourvedre en carignan) dus ik zit tot over mijn oren in het huiswerk 🙂

Maar wat leer ik dan zoal op school? Nou, ik heb in de ochtend altijd proeven en dat is de laatste maanden telkens een proefexamen. Dan krijg je 12 wijnen en per wijn 3 opties vervolgens moet je er 8 goed hebben om het examen te halen. In de middag wordt altijd les gegeven door een specialist van een wijnland/gebied. Waarbij de ene docent een wat boeiender verhaal heeft dan de ander. Xavier Kat was bijvoorbeeld heel interessant over de Bordeaux, Lars Daniëls over de Rhône/Languedoc/Provence, Stan Beurskens over de wijngaard en wijn maken en  Claudia van Dongen over Midden en Zuid Italië. Wil ik nog iets met jullie delen? Ja! Dit filmpje dat Xavier Kat liet zien. Ik moest hier erg om lachen! https://www.youtube.com/watch?v=M0NbzJwYMzY

Verder heb ik momenteel een leerdip, sinds het halen van een deel van de theorie in februari heb ik eigenlijk niet meer verder gelezen. Laat staan geleerd! Ik ga (bijna) altijd braaf naar de les en vaak is dit heel leuk en leerzaam. Maar die mappen zijn zoooo saai en ik moet altijd een beetje druk voelen om echt aan de bak te gaan. Mijn volgende examen is in augustus, net na mijn 3 weken durende vakantie dus dat is wel wat uitdagend… Ik houd jullie op de hoogte!

Voor nu nog een wijntip, dit is tenslotte een wijnblog. Ik heb laatst de chardonnay van de diamond serie van Francis Coppola (ja, precies die filmregisseur ja) gedronken. En die vond ik heel goed! Normaal ben ik niet zo van de nieuwe wereld over de top wijnen, maar deze vond ik heel goed. Lekker vol, geurend naar tropisch fruit, vanille, nootjes, bloemen. En in de smaak heerlijk romig, vol en met voldoende zuren om niet log te worden. Ik vond het een perfecte match met zalm uit de oven!

 

Een (wijn) ode

aan een heel bijzonder iemand. Het is de laatste tijd stil geweest op mijn blog en dat komt mede doordat ik ruim 2 weken geleden afscheid van een heel dierbaar persoon heb moeten nemen. Hier ging een moeilijke en heftige periode aan vooraf en dit maakte dat ik wat minder wijn minded was. Ik probeer nu weer langzaamaan de draad op te pakken, al zijn deze draad nooit meer helemaal hetzelfde zijn.

De laatste wijn waarover hij en ik hebben gesproken was een Givry Rouge uit 2013. Deze wijn had ik van hem gekregen en een paar weken geleden heb ik deze opengetrokken om te vieren dat ik mijn theorie Frankrijk en wijnbouw had gehaald. Want het is wel een wijn om iets mee te vieren! Heel elegant en geurend naar rood bosfruit en met wat aardse tonen. De kleur is mooi robijnrood en de stijl is echt een klassieke Pinot Noir. Helemaal mijn wijn en dat wist hij. Zelf hield hij meer van mes en vork wijnen, lekker stevige en volle rode wijn. Een mooie Chianti Classico, een Amarone, een volle Gigondas. Qua wit vonden wij elkaar meer, want daar was hij wel meer van elegant. Een mineralige Chablis, een heerlijke Sancerre, maar stiekem ook wel een dikke Meursault 🙂

Wat zal ik het missen om met hem over wijn te praten, wijnen te proeven en deze uit te zoeken of gewoon heerlijk te drinken. Mede door hem is mijn passie voor wijn ontstaan en dat is een mooie nalatenschap.

Santé! Op het leven…