Bubbels uit de Loire

http://winefolly.com/wp-content/uploads/2013/07/how-is-champagne-made1.jpg

zijn niet heel bekend in Nederland en vaak maakt onbekend onbemind. Jammer! Zeker in dit geval, want de Loire heeft prachtige mousserende wijnen, ook wel fines bulles de Loire genoemd. De wijnen worden geproduceerd volgens de champagne methode met een tweede gisting op de fles. De meest gebruikte druiven voor de bubbels zijn Chenin Blanc, Cabernet Franc en Chardonnay. Waarvan Chenin Blanc en Cabernet Franc bekende Loire druiven zijn.

De Loire is het grootste wijngebied van Frankrijk, het loopt 600 km langs de rivier de Loire. Van Pouilly-sur-Loire in het oosten naar Nantes in het westen. Er zijn een aantal appelations in de Loire streek waar ze mousserende wijnen maken; Crémant de Loire, Vouvray, Touraine en Saumur. Namen die je wellicht al kent van stille wijnen. Met name de frisse en fruitige witte wijnen uit de Touraine kennen veel mensen. Ook de rosé uit de Anjou is bekend. En in toenemende mate eindelijk ook de rode wijnen uit Chinon en Saumur-Champigny. Maar de mousserende wijnen blijven een beetje achter…

Vroeger heette mousserende wijn uit de Loire gewoon Champagne, voordat Champagne ging verbieden dat mousserende wijn die niet uit de Champagne streek komt niet onder de naam Champagne mag worden verkocht. Daarna werd het Methode Champenoise en toen dat ook niet meer mocht werd het Methode Traditionelle. En hier is denk ik een beetje de onduidelijkheid voor de consument begonnen, want niet iedereen weet dat Methode Traditionelle precies hetzelfde is als hoe Champagne wordt gemaakt.

Wie veel weet over de fines bulles de Loire is Niek Beute (o.a. Europees champagne ambassadeur). Hij geeft aan dat er veel bubbels uit de Loire komen. Dit heeft o.a te maken met de noordelijke ligging van de Loire. Hierdoor is de oogst erg afhankelijk van het weer dat jaar. En vroeger werd bij een slecht jaar de stille wijn van de nog onrijpe druiven gebruikt om mousserende wijn van te maken. De mousserende wijn heeft namelijk maar rond de 11,5 % alcohol nodig. En dus was de bubbel hier in veel gevallen meer een noodoplossing dan een bewuste keuze voor bubbels. Tegenwoordig kiest men veel bewuster voor de mousserende wijn en zie je ook dat de kwaliteit is toegenomen.

http://www.winebreaks.nl/langs-het-werelderfgoed-van-de-loire/

Je leest overal dat Nederlanders meer bubbels zijn gaan drinken, maar welke bubbel is dit dan? Ik denk dat de bubbels in de Loire meer aan hun bekendheid zouden moeten werken. De laatste jaren heeft de Cava zich stevig gepositioneerd als prachtige bubbel, ook Prosecco heeft zich weten te manifesteren als een goed alternatief voor champagne. Terwijl als je op zoek bent naar een goed alternatief voor champagne, kies dan eens voor bubbels uit de Loire! Er zitten exemplaren tussen die zeker niet onderdoen voor een champagne. Alleen hangt er een stuk vriendelijker prijskaartje aan.

Interessante producenten uit de Loire zijn;

  • Ackermann met mooie betaalbare bubbels;
  • Domaine de la Paleine, een biologisch wijnbedrijf uit de Saumur met Champagne stijl bubbels;
  • Langlois-Chateau, groot wijnhuis dat samenwerkt met Bollinger uit de Champagne streek, met een mooie reeks crémants voor zowel apéritief als bij diner.

Deze blog is eerder verschenen op wijdrinkenwijn.nl (http://www.wijdrinkenwijn.nl/meer/wijnblog/wijn-informatie/bubbels-uit-de-loire)

 

 

 

 

 

Wat drinken we er nù weer bij…?

Dat is voor mij een vaak terugkerende vraag 🙂 Misschien voor jou ook? Ik ben zelf iemand die bijna obsessief op zoek kan gaan naar de ultieme wijn-spijs combinatie, af en toe best vermoeiend… Je hebt ook heel veel mensen die gewoon drinken wat ze lekker vinden ongeacht wat er op tafel staat en je hebt natuurlijk mensen die meer gecharmeerd zijn van wit of rood.

Nu is drinken wat je lekker vindt altijd een goed idee en dat hanteer ik ook met name in een restaurant waarbij je vaak meerdere gangen eet en dan beter iets kan kiezen waar je eigenlijk altijd wel trek in hebt. Je kunt natuurlijk ook kiezen voor een wijnarrangement. Dan moet ik wel echt vertrouwen hebben in de sommelier en de chef, want een wijnarrangement pakt zeker niet altijd goed uit…

Maar dit terzijde, want ik wil het hebben over hoe je nou een wijn bij een gerecht kiest. Eerder heb ik hier al eens over geschreven (http://mevrouwwijn.nl/wijn-en-gerechten-dos-en-donts/) en dit ging met name om zoet/zuur/zout etc… Maar het ene gerecht met kip/rund/groente/vis is het andere niet. Belangrijk zijn de ingrediënten van je gerechten die de boventoon voeren, die zijn eigenlijk leidend bij de keuze van je wijn. Als je bijvoorbeeld kabeljauw met linzen en rookspek maakt of een kabeljauw met een citroen peterseliesaus dan maakt dit veel uit. In het eerste geval zijn de linzen en rookspek heftigere smaken dan de vis en kun je het beste een wijn kiezen die daarbij standhoudt zoals een Pinot Noir of een wat vollere Verdicchio Dei Castelli di Jesi en in het tweede geval is de vis meer leidend, want citroen en peterselie past bijna bij elke wijn die ook bij de vis past. Probeer dan eens een Domaine Veldihan Viognier.

Maak je pasta pesto met biefstuk dan kun je ook goed wit drinken als dit toch al je voorkeurswijn is. Toch liever rood, kies dan voor bijvoorbeeld een lichtere rode wijn met rood fruit, frisheid en niet al teveel tannine. En laat ik daar nou een goed ideetje voor hebben; de Barbera d’Asti Lavignone Superiore 2014, een mooie gestructureerde wijn met lekker rood fruit (kersen, framboos en pruimen), misschien wat bosgrond, mooie zuren en niet al te zware tannines. Vol genoeg om een stuk vlees aan te kunnen, maar licht genoeg voor de pasta pesto. Ik begin langzaamaan fan te worden van Barbera d’Asti… Probeer er ook eens eentje, deze is ongeveer een tientje en dan heb je echt een kwalitatief goede wijn en een fijne avond!

Hieronder nog wat handvatten voor lekkere wijn keuzes. En, ik heb er inmiddels wel dorst en trek van gekregen, is het al borreltijd…?

https://i0.wp.com/foodtravelphotography.com/wp-content/uploads/2015/06/Schermafbeelding-2015-06-17-om-18.44.19.png?resize=716%2C417

De Grillo, is het een vogel of een nieuwe appelsoort…?

Nee! Het is een heerlijk druifje dat met name in Zuid-Italië groeit zoals Sicilië en Puglia. De Grillo druif is vooral bekend als leverancier van Marsala wijn en buiten Italië zul je haar niet aantreffen. Sinds een aantal jaar slagen de Italianen er in van deze druif heel lekkere witte wijnen te maken.

Ik heb hier dus een heel lekkere (betaalbare) wijn van ontdekt, ik  dronk deze wijn voor het eerst deze zomer tijdens wijnfestival Bacchus in het Amsterdamse Bos (http://www.bacchuswijnfestival.nl/). Ik dacht daarom dat ik het een heel zomerse wijn vond, maar dat valt eigenlijk best mee. De wijn heeft genoeg diepte en volheid om het ook goed te doen op een frisse (bijna) lente dag.

Dat ik deze wijn toch zomaar begin maart ging drinken komt omdat ik een zoektocht had naar een lekkere wijn bij mijn pasta pesto. Ik maak mijn pasta pesto altijd met homemade pesto (ik doe dit zonder noten, waarom weet ik eigenlijk niet…) en met broccoli en sperziebonen, want ik heb kinderen en van alleen basilicum wordt je natuurlijk niet beresterk :).

Maar op terug te komen op mijn zoektocht, ik vind rood hier vaak net iets te overheersend bij en wit of te fris of een beetje te vettig. Maar zo niet de Grillo van Feudo Bannera 2014 deze past er echt te gek bij! De wijn heeft iets anijsigs wat heerlijk is bij de pesto en steenvruchten (perzik) en rijpe citrus wat de wijn net wat voller maakt zodat deze wijn zeker ook geschikt is als eetwijn. Verder is de wijn bloemig en grassig met een mooie mineraliteit, prettige zuren en middellange afdronk. Frisse wijn, maar zeker niet te.

Lekker ook bij geitenkaas, aperitief, beetje pittige vis…

Terugkeer van het ambacht…?

Ik vind het moeilijk kiezen tussen spijs en wijn merk ik, zeker op professioneel vlak. Privé kies is niet, maar doe ik het allebei 🙂 en misschien moet ik dat qua werk ook gaan aanhouden. Voor mij zijn die 2 namelijk onlosmakelijk met elkaar verbonden en wel op meerdere manieren.

Je kent deze uitspraak die hiernaast staat vast wel en dit geldt eigenlijk ook wel een beetje voor eten vind ik. En ik weet ook wat mensen zeggen; dat het veel geld kost. Niet waar! Een krop andijvie, een kilo elstar appels, 2 kilo aardappels, een soepkip etc zijn goedkoper dan pakken Knorr/patat of een blik soep dus die vlieger gaat niet op… Het heeft te maken met aandacht en tijd.  En als het op eten aankomt voel ik me soms een predikant met een vingertje terwijl ik dat helemaal niet zo bedoel. Ik wil mensen gewoon graag enthousiast maken voor dingen zelf maken en bedenken. Maak op zondag 2 pannen eten voor je baby, vries het in en je hebt de hele week een eigen gemaakt en vooral gezond hapje (https://https://babettesfamilyfood.wordpress.com/2012/02/16/babyhapjes).

Schil een keer aardappel, kook ze en schaf een aardappelknijper aan (dit gaat serieus je leven veranderen, geen grap!) en maak lekkere aardappelpuree, koop een lekkere krop sla, draai een gehaktbal, maak van je overgebleven kippenkarkas een bouillon, koop je brood bij de bakker, bestel eens een koe en zo kan ik nog wel even doorgaan.  Je leest en ziet zoveel over dat er met ons eten en drinken wordt gerommeld. Kijk maar naar de Keuringsdienst van Waarde, lees over Monsanto, filmpjes over legbatterij kippen, 0% vet staat tegenwoordig ook op alles en dan vraag ik me altijd af waar het dan door is vervangen? Vast iets engs… Het is ook zo’n onzin om geen vet te willen eten, je hebt vet gewoon nodig en zeker kinderen in de groei! Maar goed hier komt de predikant dus weer om de hoek kijken 🙂 Mijn advies is vooral zelf te blijven nadenken; hoe kan het zo goedkoop zijn, wat gebeurd er met de rest van het varken als ik m’n haasje heb gegeten etc. En eet met aandacht, niet (elke dag) voor de televisie naar binnen schuiven (oké soms wel heel fijn!).

Als je net als ik om wijn en spijs geeft kun je meer plezier en genot beleven door wat vaker ambachtelijke producten te kopen. Ik heb merk ik een beetje moeite met het woord ambacht, dit komt omdat de supermarkt het te pas en te onpas op producten plakt terwijl het natuurlijk onzin is dat daar ambachtelijke producten liggen. Ik bedoel gewoon mensen die met liefde spullen verbouwen/brouwen/maken. Ga eens boodschappen doen bij de middenstand, we kunnen wel zeggen dat het zo erg is dat die verdwijnt maar dan moet je er wel boodschappen doen!

Gelukkig zie je wel soort bewustwordingsproces bij veel mensen over eten en drinken. Daarom is er ook wel een groeiende vraag naar en aanbod van biologisch vlees, groente/fruit, ambachtelijk brood, maar ook kraft biertjes van bij jou uit de buurt, besteleenkoe/varken/kip.nl en ook wijn van kleinere wijnboeren die dit vak met hun hart uitoefenen en dat proef je terug in de wijn. Tuurlijk drinken we allemaal wel eens een Lindemans/Concha y Toro etc. maar is het bijzonder? Nee, het is gewoon net als de kip van de AH door de roerbak. Geef vaker minstens EUR 2 extra uit voor een lekkere wijn en het genieten kan al een beetje gaan beginnen…

Negroamaro – Italië op een koopje…

Vandaag een fijne budget wijn, dat mag ook weleens… Er moet ook af en toe gewoon lekker ongecompliceerd worden gedronken toch?

Schola Sar20160223_143021(1)menti tempo al vino Negroamaro Salento 2013. De wijn ruikt een beetje bloemig en fruitig en in de smaak proef je heel sappig donkerrood/zwart fruit (denk hierbij aan gestoofde pruimen en bosvruchten). De wijn heeft een heel klein zoetje, maar heeft voldoende zuren waardoor de wijn fris genoeg blijft in plaats alleen maar zwoel. Dit komt o.a. doordat de wijn op rvs tanks heeft gerijpt, hierdoor houd je lekker veel fruit en frisheid in de wijn. En voorkom je dat de wijn te log wordt.

De Negroamaro druif is een Zuid-Italiaanse druif die eigenlijk alleen maar in Puglia (de hak van de laars van Italie) groeit en dan nog specifieker in Salento. Deze druif is de koning van het zuiden en geeft een hoop waar voor zijn geld. De regio is erg warm en zonnig en dit proef je terug in de wijnen. Negroamaro druiven leveren donker gekleurde wijnen op (Negro) met wat bittere tonen (amaro) die goed tegenwicht bieden tegen de fruitigheid.

Een Italiaan dus en ik schonk deze wijn tijdens een borrel en daar is de wijn erg geschikt voor. Of voor later op de avond als je nog een glaasje met eventueel een lekker (abdij) kaasje erbij neemt. Ik doe maar een suggestie 😉 Meestal vind ik rode wijn door de tannines en eventuele houtrijping niet zo geschikt voor bij kaas, maar deze wijn is fris genoeg met toch voldoende smaak om er goed mee te combineren.

Hij kan echter ook prima bij een pastaaatje en toevallig maakte ik laatst Ossobuco met risotto Milanese (hier kom ik binnenkort op terug…) en daar past de wijn eigenlijk heel goed bij. Kortom echt een aanrader bij de Italiaanse keuken!

 

 

La Rioja meets Mexico…

Eten is naast drinken een heel belangrijke hobby. Ehh ja ik ben dol op hobby’s, en dat betekent in mijn geval ook koken. Want aan pakjes/zakjes/kant-en-klaar doe ik dus niet. Dat vind ik namelijk over het algemeen vies en een beetje eng… Daarom heb ik ook weleens een blogje geschreven over eetzaken en ik ben denk ik de enige die dit af en toe gebruikt/leest 🙂

Nou houd ik me meestal nooit helemaal aan recepten, maar dit is een goed basis recept voor chili con carne! Echt heerlijk, al zeg ik het zelf… https://babettesfamilyfood.wordpress.com/2012/02/01/chili-con-carne.

Dit maakte ik vorige week en ik dronk daar een Ramon Bilbao Rioja Crianza uit 2012 bij en dit was een prettige combinatie kan ik u vertellen. Ik steek mijn liefde voor Rioja niet onder stoelen of banken, ik vind het vaak elegante en toch zwoele wijnen zonder al teveel tannine.

Laat we eens kijken naar de streek La Rioja, deze ligt in het noordwesten van Spanje. De streek ken 3 zones Rioja Alta, Rioja Baja en Rioja Alavesa. De Rioja Crianza van Ramon Bilbao komt uit de Rioja Alta, vlakbij het dorp Haro.

De wijn is gemaakt van de Tempranillo druif, dè druif van Spanje en van La Rioja. De Tempranillo druif is een vroege rijper en staat bekend om haar dikke schil, lage zuurgraad en aroma’s van donkerrood fruit.

 

Deze Rioja is vind ik wel weer een schoolvoorbeeld van een wijn uit deze streek; met aroma’s van zwarte bessen, pruimen, vanille, kokos en specerijen. Een zachte wijn met veel fruit en een soort romigheid. Het gaat heel goed samen met de chili, de gehaktsaus samen met de crème fraîche en avocado zorgt dat het fruit naar boven komt samen met een beetje rokerigheid (zit ook in de gerookte paprikapoeder van de chili). De combinatie is ook geslaagd, omdat mijn chili nooit echt heel pittig is. Bij een echt pittige chili kun je beter all the way Mexican gaan en er een ijskoude Corona bij drinken!

Château La Négly – La Côte 2012

Alweer de Languedoc?! Eigenlijk een streek waar ik niet zo van onder de indruk was, want het staat toch wel een beetje bekend als de grote wijnplas van Frankrijk en dus moeilijk om daar kwaliteit te vinden. Wàs dus hè, want boy was I wrong… Ik kan eigenlijk zo al wel 4 goede wijnen opnoemen van verschillende huizen.

En dat is eigenlijk ook helemaal niet gek, want de Languedoc wordt momenteel ook wel gezien als de nieuwe veroveraar van terrein voor Franse wijnen. Dit is een gebied waar allerlei nieuwe ontwikkelingen gaande zijn en (wijn) talent trekt die kant op!

Dus hoogste tijd voor weer een stukje over een wijn uit de Languedoc (eerder was er al http://mevrouwwijn.nl/domaine-montlobre-la-tete-de-cuvee-noire). Dit keer wel een AC (Appellation Contrôlée) wijn, want de wijn voldoet aan alle kwaliteitseisen die voor deze AC zijn opgesteld en bestaat uit de toegestane druivensoorten. De wijn is gemaakt van Carignan, Grenache, Mourvèdre en Syrah. Per jaar liggen de percentages iets anders, 2012 was 50 % Carignan, 20 % Grenache, 20 % Mourvèdre, 10 % Syrah en 2013, die nu te koop is, daarvan is de verdeling 30 % Carignan, 30 % Grenache, 30 % Syrah, 10 % Mourvèdre. Carignan voor de tannines, zuurgraad en kleur, fruit en kruidigheid van de Grenache en Syrah en diepgang en volheid van de Mourvèdre.

La Clape

 

Château La Négly is een topdomein uit de Languedoc.  Dit komt met name door de fantastische ligging van het domein middenin het La Clape massief en vlakbij de Middelandse zee. (Zie het oranje stukje naast Narbonne aan de kust)

 

 

 

Château La Négly – La Côte 2012 is een robijnrode wijn, geurend naar cassis, rijp rood fruit, licht zwart fruit en zwarte peper. In de smaak komt daar nog drop bij en een romige en zachte structuur van de wijn, wel een zwoele wijn eigenlijk. De wijn combineert goed met rood (vet) vlees. Ook Robert Parker is enthousiast over de wijnen van Château La Négly, deze wijn kreeg maar liefst 90 punten van de 100 en dat is zeker gezien ook de prijs, rond de 13 Euro, een heel mooie score.

Nu ik over deze wijn aan het schrijven ben en ook probeer uit te vinden waar je deze zou kunnen kopen, valt me op dat de wijn nauwelijks te krijgen is. Hmm, misschien moet ik de wijn gaan inkopen, zodat jullie deze ook kunnen proeven…

Il Giorgione Barbera d’Asti Superiore 2007

Een waanzinnig lekkere wijn gemaakt van de druif Barbera uit de Piemonte streek. De Piemonte is het meest Bourgondische deel van Italië, het ligt in het noord-westen en heeft zeg maar alles; truffels, kaas, vlees en wijn. En zeker niet de minste wijnen komen er vandaan; Barolo, Barbaresco, Barbera d’Asti, Gavi etc. Kortom eigenlijk een perfecte vakantieplek voor de fijnproever 🙂

De Barbera kent drie varianten; Barbera d’Asti, Barbera d’Alba en Barbera del Monferrato. Vernoemd naar de plaatsen waar de wijn vandaan komt. En waarvan de Barbera d’Asti het hoogste kwaliteitskeurmerk heeft.

De druif Barbera geeft wijnen die een hoge zuurgraad hebben en een laag gehalte van tannines, dit maakt het een toegankelijke wijn. In haar jeugd heeft de wijn tonen van (donker) rood fruit en is het een vrij lichte tafelwijn. Maar als de wijn op eikenhouten vaten heeft gelegen komen daar tonen van vanille, chocolade en drop bij en wordt het ineens een serieuze tafelgenoot!

Nou en dat is deze Il Giorgione Barbera d’Asti Superiore 2007 zeker. Je ruikt de zwarte bessen en de vanille meteen, ook wat bramen en kruidigheid (laurier en kaneel). In de smaak komt daar nog drop, chocolade/notigheid bij. Maar juist omdat de wijn laag in tannine en hoog in zuren is, is de wijn niet heel zwaar en dat maakt de wijn erg geschikt voor meerdere gerechten. Wij aten er een heerlijk stoofpotje van suddervlees (www.koopeenkoe.nl) bij. Het vlees is minstens drie uur gegaard in wortel/bleekselderij/ui/knoflook en rode wijn/Marsala en runderbouillon. Wat aardappel (puree) of stokbrood en seizoensgroente erbij en dan heb je een fijne avond hoor!

De wijn kan overigens ook goed bij gegrild rood vlees (lamskoteletten/entrecôte), gebraden kip of een lasagne met truffel/paddenstoelen/spinazie.

Je proeft dat de wijn van hoge kwaliteit is, de tannine en de zuren zijn goed geïntegreerd, de smaken mooi in balans en de wijn heeft een mooie lange afdronk. Kortom als je een keer wat te vieren hebt of een mooie fles als cadeau zoekt, is dit zeker een wijn om te onthouden. Je kunt de wijn o.a. kopen bij Kasteel wijnen, http://www.kasteelwijnen.com/il-giorgione-barbera-d-asti-superiore-docg.html. Mocht je nou geen genoeg krijgen van de wijn, dan kun je ook op het landgoed slapen 😉

Terroir – heeft te maken met wijn toch?

https://i0.wp.com/swidw.nl/test/wp-content/uploads/2013/11/vineyard.jpg?resize=615%2C345

Ja, dat klopt! Terroir zijn de omstandigheden van de wijngaard die van invloed zijn op de druif, zonder menselijk ingrijpen. Denk hierbij aan:

  • de bodem; is het klei, kalksteen, kiezel, graniet etc.;
  • de ligging van de wijngaard; op een heuvel in de zon, beneden aan de rivier etc.;
  • de hoogte van de wijngaard; de hoogvlaktes van Argentinië doen iets heel anders met een druivensoort dan het lager gelegen Bordeaux;
  • het klimaat; mediterraan, maritiem of een landklimaat;
  • het weer; dit is anders dan klimaat omdat het weer in veel gebieden per jaar anders is. Zo was 2009 een topjaar in de Bourgogne, terwijl 2013 een moeilijk jaar was voor de wijnboeren.

En, dan zou je dus het terroir moeten kunnen proeven/herkennen in jouw glas wijn. Maar hoe dan ook alweer precies? Nou bijvoorbeeld, mineraliteit in een wijn zegt iets over de bodem, het alcoholpercentage zegt iets over de hoeveelheid en/of intensiteit van de zon en of het fruit in de wijn meer richting rood fruit of juist zwart fruit gaat zegt iets over de ligging van het wijngebied.

Wijn en spijs; do’s en dont’s

Ik probeer hier op mijn blog regelmatig iets te vertellen over de combinatie wijn met eten. Dit komt vanuit mijn eigen interesse en omdat dit ook mijn favoriete wijnmomenten zijn. Een wijn die goed past bij je gerecht is iets waar je heel blij van kunt worden.

Maar hoe weet je nou wat goed bij jouw gerecht past? Of wat juist lekker is bij een wijn die je hebt gekocht of gekregen? Het antwoord is uiteraard niet eenduidig. Als belangrijkste regel geldt jouw smaak, open deur maar wel heel belangrijk. Ik kan wel zeggen dat je bij zuurkool beter witte wijn kunt drinken, maar als jij veel meer een rode wijn drinker bent dan zou je daarmee kunnen experimenteren. Daarnaast heb je wat algemene regels die je kunnen helpen bij het uitkiezen van de beste wijn bij jouw gerecht.

Zoet, bij zoete gerechten moet je er rekening mee houden dat dit de bitterheid, zuren en de alcohol in de wijnen versterkt en aan de andere kant de body, zoetheid en fruitigheid van de wijn vermindert. Daarom kun je bij een dessert het beste een wijn serveren die zoet is en laag in alcohol. Zoals bijvoorbeeld Moscato d’Asti of Eiswein.

Zuur, gerechten waar bijvoorbeeld veel citroen inzit versterkt de body, zoetheid en fruitigheid in een wijn en vermindert juist het zuur in de wijn. Denk bijvoorbeeld aan Oesters met azijn met sjalotjes of citroen, hier past heel goed een Muscadet bij of een Sancerre.

Zout, dit is een heel wijnvriendelijk deel van je gerecht. Wijn houdt van zout, want dit vermindert bitters en zuren in de wijn en versterkt juist de body van een wijn. Hierdoor kan bijvoorbeeld een vrij tanninerijke (bitterheid in de wijn) wijn veel soepeler lijken.

Bitter, dit versterkt de bitters in de wijn. Bitterheid ervaren is iets persoonlijks, wat de een als bitter ervaart vind de ander juist heerlijk. Wel kun je stellen dat je bij bijvoorbeeld witlof beter geen wijn met veel tannine kunt drinken.

Umami, dit is een hartige smaak die moeilijk zo te herkennen is. Als het een ingrediënt is die ook zout bevat is het een goede match met wijn. Denk hierbij aan gerookte vis/ham of Parmezaanse kaas. Je hebt daarentegen ook ingrediënten die als umami worden gezien, maar niet echt met zout gaan zoals eieren, asperges, paddestoelen en zachte kazen. Gerechten met deze ingrediënten zijn dan ook moeilijker met een wijn te matchen.

Pittig, gerechten die veel pepers bevatten versterken de alcohol beleving van een wijn, de bitters en de zuren en vermindert de fruitigheid, body en zoetheid van de wijn. Vandaar dat je bij veel Oosterse gerechten heel goed een Riesling, Gewürztraminer, of een niet al te droge Grüner Veltliner kan drinken. Maar ook een aantal rosé wijnen gaan goed met een pittig gerecht. Maar ook hier geldt dat wat ik pittig vind, iemand anders dat helemaal niet zo ervaart. En als je een echt rode wijn drinker bent, zou je wellicht een wijn van de Bonarda druif kunnen proberen!

Maar goed, dit is nu precies mijn punt. Hier komt het levenslange proberen, drinken, koken, proeven en ruiken aan te pas! Er bestaat niet een ultieme combinatie… Ik ga in ieder geval mijn best doen je zoveel mogelijk uit te dagen om af en toe eens wat anders te proberen 🙂