Nieuw jaar; vol goeie moed vooruit

God, het is alweer zooo lang geleden dat ik voor het laatst iets van me heb laten horen hier… Maar goed, laten we dit blog nieuw leven inblazen voordat het echt te laat is! Ik heb dus de afgelopen 1,5 (ahum) jaar niet stilgezeten. Ik heb keurig mijn vinologendiploma gehaald (ben nu dus echt deskundig met speldjes en oorkondes enzo), ik werk nog steeds bij Vindict in Amsterdam en ik ben verhuisd van de stad naar een dorp dacht ik! Ik blijk gewoon weer in een stad te wonen, he fijn zeg. Ik heb in de tussentijd niet meerdere kinderen en/of mannen gekregen dus daar is het gewoon same same gelukkig.

Heb ik nog geweldige wijnervaringen gehad: JA, ZEKER! Ik ben in de zomer van 2017 naar La Rioja in Spanje geweest en dat was supertof, ook ben ik toen in Baskenland geweest en heb heerlijk Txakoli wijn gedronken. Een echt tongbreker, maar het is een lekkere frisse witte wijn uit die streek. Ook ben ik alweer 2 keer naar de wijnbeurs in Lille gegaan voor de inkoop van wat fijne Franse wijnen en ik ben tot de conclusie gekomen dat ik Chassagne-Montrachet boven Meursault verkies. Lekker decadent wijn nieuwtje šŸ™‚

Wat zal ik hier in het nieuwe jaar allemaal met jullie gaan delen? Ik denk toch vooral mooie wijn-spijs combinaties, dat is toch de kern van het leven wat mij betreft.

Alvast iets lekkers om het jaar mee te beginnen:
Ik maakte afgelopen donderdag een ovenschotel van dunne plakjes aardappel, fijngesneden ui, ontbijtspek, champginons en bechamelsaus. Zo onwijs lekker, gewoon laag voor laag opbouwen in een ingevette ovenschaal. De bechamelsaus er op het laatst overheen (wel zelf maken natuurlijk) en dan ruim 1,5u op 175 graden en daarna nog 30 min op 200 graden. Daarbij at ik een witlofsalade met appel, walnoot en yoghurt dressing.

Bechamelsaus: 50 gram boter smelten in pan, dan 50 gram bloem erbij. Bloem beetje laten bakken en dan van het vuur af ongeveer 0,5l melk en/of bouillon erdoor. Nog even door verwarmen en op smaak brengen met peper, zout en citroen.

En wat dronk ik erbij; ik dronk er de Valpolicella Classico van Monte del Fra bij. Deze Valpolicella is een redelijke lichte wijn, bijna pinot noir achtig maar dan wel met het kerssig dat bij Italiaanse wijn hoor. Heerlijk!

Oh en ik zit tegenwoordig op Instagram, want tsja wie niet. Ik ben te vinden als Mevrouwwijn, hoe kan het ook anders.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *