Sancerre; hoe ik mijn sauvignon blanc graag drink!

Ik mocht afgelopen kerstavond mijn familie entertainen door wat heerlijke wijnen en dito hapjes mee te nemen en daar een mooi verhaal bij te houden. Met behulp van mijn moeder en zussen hadden we uiteindelijk 3 wijnen en 3 gerechtjes. En 2 van de 3 wijnen heb ik afgelopen november op een wijnbeurs in Lille (https://www.vigneron-independant.com/20%C3%A8me-salon-des-vins-des-vignerons-ind%C3%A9pendants-lille) gekocht. En dat is altijd wel spannend, want zijn ze inderdaad zo goed als dat je toen dacht 🙂

 

https://i0.wp.com/sr1.wine-searcher.net/images/labels/73/79/pierre-prieur-et-fils-domaine-de-saint-pierre-sancerre-loire-france-10697379.jpg?resize=102%2C360En, ja dat waren ze dus! Heel tof dat dit zo goed uitpakte. Een van die wijnen was een Sancerre 2015 van Pierre Prieur en ik kan wel zeggen dat dit een van de beste Sancerre is die ik heb geproefd. En voor mij is Sancerre pure nostalgie, want mijn geliefde omaatje was dol op deze wijn. En het leuke was dat deze Sancerre ook echt een schoolvoorbeeld was van hoe een Sancerre zou moeten proeven. Misschien wel hoe een Sauvignon Blanc zou moeten proeven. Ik ben zelf geen enorme Sauvignon Blanc liefhebber, hij is me vaak of te fris/te groen/te zuur etc. Zo niet deze wijn. Prachtig in balans met mineraliteit, wit fruit (peer, perzik), fris en vol tegelijk.

We hadden er een garnalencocktail bij met avocado, Hollandse garnalen, tomaat en Marie Rose saus. (je kan hier ook goed een salade met geitenkaas, gerookte zalm, toastje makreel, kipragoutje etc. bij kunnen eten).

Een wijn die mineraliteit heeft en (redelijk) hoog in de zuren zit, kan sowieso goed met vis en door de zuren ook goed met tomaat (ook zurig). De avocado kan er goed bij, omdat de frisheid van de wijn (het stuivende) een mooi tegenwicht biedt aan het romige van de avocado.

Wijngebied:

De Loire is een erg groot wijngebied, na de Bordeaux en de Rhône is de Loire het meest producerende wijngebied van Frankrijk. De stijl van de meeste (witte) Loire wijnen is fruitig en licht.

Het wijngebied is verdeeld over 13 departements. In het meest westelijke deel van dit wijngebied vinden we de appellation Sancerre, deze appellation is verdeeld over 15 dorpen en is buren met Chablis (chardonnay). Sancerre is misschien wel dè bakermat van de sauvignon blanc. Hier op deze gronden komt de druif optimaal tot zijn recht.

Sauvignon blanc is naast Chardonnay denk ik de meest bekende druif voor witte wijn. De druif komt meestal voor in een wat koeler tot gematigd klimaat. De wijn geeft meestal tonen van gras, groenigheid, vlierbloesem en citrus. In warmere gebied kun je ook gele perzik of grapefruit proeven. sauvignon blanc uit bijvoorbeeld Nieuw-Zeeland is juist weer ontzettend stuivend met tonen van gekookte groente en kruisbes.

Terug naar de Sancerre, witte Sancerre wijnen zijn altijd 100% sauvignon blanc.

De 3 hoofdterroirs in de Sancerre zijn:

  • Terres Blanches – kalkrijke klei (geeft volle, rijke wijnen)
  • Caillottes – pure kalksteen (geeft fruitige wijnen)
  • Silexbodems – vuursteen (geeft mineraliteit)

Wijnhuis Prieur

De familie Prieur is vergroeid met de geschiedenis van Sancerre, Zo heb je Paul Prieur en Pierre Prieur, bekende wijnmakers. Dit was oorspronkelijk 1 bedrijf, maar sinds de jaren 70 is het bedrijf opgesplitst. Ook al hebben ze allebei hun bedrijf in Verdigny en maken ze beiden echte terroir wijnen.

De wijn komt van een biologische wijngaard met 42 hectare grond, waarvan 30 hectare sauvignon blanc is en 12 hectare Pinot noir. Alle bessen zijn handgeplukt en men heeft vervolgens de wijn in rvs tanks laten vergisten (zonder zuurstof) en hij is sur lie opgevoegd, dus de gisten zijn er doorheen geroerd voor een vollere smaak. Deze wijn bestaat uit 45% druiven van de Terres Blanches, 45% Caillottes en 10% Silex.

 

 

Terug van weggeweest…

Jeetje, wat lang geleden alweer! Tussendoor konden jullie wel genieten van een stukje over de Loire bubbel, maar echt bijkletsen hebben we nog niet gedaan 🙂 Het zat zo; ik was eerst heel druk en daarna juist heel rustig, want toen was ik op vakantie. We gingen naar Kroatië en dit is een land met een al heel oude wijnmaak traditie en ze hebben ook nog eens van allerlei spannende inheemse druiven, kortom avontuur alom! Dacht ik… Ik weet het niet, de meeste Kroatische wijnen die ik in 12 dagen tijd heb gedronken vond ik niet echt heel goed. Nu kan het natuurlijk liggen aan mijn manieren om deze te bemachtigen. Zo ziet de helft van mijn reisgezelschap nog niet de importantie in van wijn. Zij hebben meer interesse in speeltuinen/ijs/zwemmen en ezeltje rijden dus lekker dagenlang de wijngaarden afstruinen was niet echt een optie. En dan ben je dus gewoon ordinair op de supermarkt en restaurants aangewezen, een slijter/wijnhandel ben ik namelijk niet tegengekomen. En in de supermarkt en restaurants was het vaak moeilijk met de wijn.

http://www.wijnuitkroatie.nl/service/kroatische-wijnen/

Godzijdank heb ik ook een aantal heel lekkere wijnen gedronken met name de witte wijnen gemaakt van de Malvasia, heerlijk geurend naar perzik! En de GraÅ¡evina ook wel bekend als Welschriesling met aroma’s van bloemen en hazelnoten vond ik lekker! Om een lang verhaal kort te maken, het wordt dus geen jubelverhaal over mijn Kroatische ontdekkingen.

http://www.justforfriends.nl/wijnen/catalog/witte-wijn/domaine-gibault-sauvignon-blanc.html#.Vz8e0GZtLOo

Thuisgekomen trok ik gauw een Sauvignon Blanc van Gibault (2014) open. Dit is echt een heerlijke wijn en helemaal niet duur (altijd fijn nadat je op vakantie bent geweest). Ik vind het absoluut geen heel typische stuivend frisse Sauvignon Blanc, de wijn is prachtig diepgeel en is wat ronder en zachter van smaak dan ik eigenlijk dacht. Met tonen van tropisch fruit, groene appel en rijpe citroen. Later las ik dat de wijn een tijdje sur lie is geweest en ja dat verklaarde het!

Huh, sur wat? Sur lie of on its lees of nou, ja een Nederlands woord hebben we er niet echt voor geloof ik. Het betekent in ieder geval dat de gisten in de wijn niet gescheiden worden van de wijn, maar wat langer erin blijven. En zo krijg je een tweede fermentatie en dit levert weer een andere stijl wijn op.  Zo geeft het geeft de wijn vaak tonen van noten.

En wat at ik bij de Gibault? Niet onbelangrijk om hierbij te vermelden is dat ik weer totaal geïnspireerd terugkwam van vakantie. Ik had namelijk een enorme kookdip, ken je dat? Dat je gewoon niet meer weet wat je maken moet. Maar goed de inspiratie was terug en we aten een heel ingewikkelde salade van zoete aardappel (geroosterd met paprikapoeder), groene asperges (ook uit de oven met knoflook), feta, Romeinse sla, lente-ui, pompoen en zonnebloempitten en een dressing met balsamico en olijfolie en daarnaast biefstuk. Biefstuk en witte wijn het kan af en toe best!